http://www.blocket.se/vi/8515536.htm?ca=1_8_s

Ik heb een probleem:Als ik na een kort ritje de motor weer start slaat hij af, tenzij ik er een stoot gas bij geef...
Iemand een idee waar dat aan kan liggen?

Onderhand de wanhoop nabij met mijn 240 GLT...
Komt net dinsdag terug van de garage, vrijdag weer niet starten.
Iemand ideeen?

- starten op benzine wil helemaal niet, start nu rechtstreeks op LPG
- brandstofpomprelais is vervangen (was vochtig door scheur in de voorruit)
- bougies, bougiekabels, verdeler en rotor vervangen

Startmotor hoor je gewoon rondgaan, bobine is ook in orde deze heb ik namelijk verwisseld met de bobine van de 142 en beide werken in de 142.
Ik hou het zelf op het verkeerd monteren van de nieuwe voorruit, al kan ik nergens vocht ontdekken bij de bedrading. Wel zit de omlijsting er zeer slordig terug op, wat mijn vermoedens dus ook versterkt.
Maar misschien iemand andere ideeen voor hij de verkoop / sloop op gaat??

A Volvo beauty with mythological status turns 50

On a nice summer Friday in 1956, Volvo showed a completely new car – the Amason. Yes, it was called exactly that, with an "s". But hardly had there been even time to pronounce that name until a controversy about the name started. The car, however, was to become the great seller for Volvo for more than ten years time.

It was on the 3rd of August that the new four-door Volvo Amazon/120 was shown to enthusiastic Volvo dealer at a conference in Skövde. The car on display bore chassis number 2, featured right-hand drive and two-tone paintwork, and differed from the upcoming production version on a number details, both on the otside and on the inside.
The car had been designed by the young Jan Wilsgaard with inspiration from Italian, British and US car design at the time.The result was Volvo's first pontoon body and a design which still looks good today and which contained several design elements that can still be seen on Volvo cars of today.

The engine plans had contained several different alternatives, like a small V8 and a straight six but eventually resulted in a 60 bhp 1.6 litre in-line four. This B16 engine was merely a bored out version of the B4B engine of the PV444. Power to the rear wheels was transmitted through a three-speed gearbox but already during that first showing in Skövde there were some grumble about the lack of a fourth gear. Still, the new Volvo was a very handsome car and it promised a lot for the future.

Amason becomes Amazon/120
The name Amason had been chosen because of its original meaning. If Volvo's iron mark logo associated to things masculine, the word amason did the opposite. According to Greek mythology, the amazons were female warriors who fought with bow and arrow. The legend has it that they had their right breast removed in order to be able to better use their deadly weapons (Greek a mazos = breastless). These powerful women fought on the Trojan side against the Greeks during the Trojan war. Besides cars and mopeds, the amazons have also lent their name to, for instance, the Amazon river.

Amason became the internationally spelled Amazon before the car came on the market but the people at Volvo who had come up with that name had unfortunately little reason to cheer:

The German motorbike manufacturer Kreidler had just launched a moped called the Amazone, had registered the name and claimed the sole right to it. The final deal between the companies meant that Volvo was allowed to use the name Amazon on the Nordic markets but not elesewhere. The Amazone moped, however, disappeared from the market already in 1959. If Volvo had really persisted, and practised some patience, they would surely have gained the right to the name eventually, with the result that the car could have been called Amazon in every country.
Today, when you "google" the word "amazon" you get 965,000,000 hits! Most of them do definitely not relate to the moped with the same name, but neither do they refer to the Volvo Amazon. The name is widely used in completely other contexts today. A funny detail here is that Volvo kept the international spelling of the name with a "z" although the Amazon was only sold in the Nordic countries under that name.

The Amazon becomes the 122
Volvo 122 was the name of the new model outside the Nordic countries, but the designations 12 and 1200 were also used for some markets. The internal designation had been P1200. Consequently, the car line was officially called the 120 with the possibiliy to change the last digit for other future model variations and the first customer delivieries took place in February/March 1957. Gone were the large chrome Volvo letters on the rear bumper and the rectangular indicator lamps on the front wings. Instead, the new car had standard-fitted safety belt fixings in the front seat, indicators that went "around the corner" on the front wings and new Amazon badges.

The new car which was only built in a four-door saloon version fir the first few years, became an instant hit and soon passed the elder PV444/544 in the sales statistics. The second version to be launched, in 1958 was the 122S (S for Sports). More power and a much wanted four-speed gearbox made the car very attractive in the public eye. The year after, in 1959, the Volvo Amazon and the PV544 became the first cars in the world to feature standard-fitted three-point safety belts in the front seats.

The orginal sales price was SEK 12,600 ex works in Gothenburg, and the works at the time was Volvo's old Lundby plant but the Amazon also becae the first Volvo to be produced in the Torslanda plant which opened in 1964. The Amazon also was the first Volvo to be built in the Belgian Ghent plant which started operations in 1965 and assembly also took place in Halifax, Canada, for the Candian market. These Amazons were marketed under the name of Volvo Canadian.

From 60 to 115 hp
In 1961, a two-door version was introduced, called the 121 and in 1962 more doors were added; an estate version, the 220 was launched at the Stockholm Motor Show. The name Amazon had officially been dropped already in 1961 and the cars were to be referred to by the different numerical designations in all markets. In spite of this, however, Amazons were still marketed and sold by Volvo in Sweden until the very end in 1970.

The technical contents kept pace with the model development. Engines grew in size and power, from 1.6 litres to 1.8 litres and eventually to 2 litres (B20 engine). Power went up from the original 60 bhp to 115 bhp for the sporty 123 GT version. Three speeds quickly became four, including an optional overdrive on top gear. The drums were later on replaced with disc brakes, even power-assisted towards the end. The dynamo gave place to an alternator, an early form of exhaust emission control was fitted just like safety belts on all places front and rear before production life ended.

The 123 GT was the most powerful of all the different 120-models offered. It featured, among other things, a rev counter, a sporty three-spoke steering-wheel and auxiliary lamps as standard. The least inspiring of the 120s was the Favorit – a simpler and cheaper version of the standard 120 which, in spite of its name, never became a favourite.

On the whole, however, the 120 series cars were great sellers at the time. Compare the 440,000 PV444/544s produced in 21 years with the 667,323 120s built during its 14 year of existence. And more
than half of these were exported.

The very last Amazon (!) to be built rolled off the finishing line in the Torslanda plant on July 3 1970. There production life ended for a long-lived series of tough and reliable cars which strongly contributed to establishing the Volvo reputation as the manufacturer of safe quality cars at an attractive price. By then, the multi-talented car had given safe and reliable service to thousands of families all over the world, to numerous police forces plus winning the Acropolis rally, among many other things. Thousands of Amazons around the world still bear witness of a true survivor, being they well looked after collectors cars or mellowed "million-milers" in daily use.

Hallo iedereen,

Na een km of 100 met een grote aanhanger rondgereden te hebben begon de uitlaat van m´n 240 Polar B200F toch wel aardig lek te klinken. Bleek de pakking tussen het uitlaatspruitstuk en de flens van de uitlaatpijp naar zijn grootje.

Ff nieuwe halen en ertussen plaatsen zou je zeggen. Helaas had het roestwonder wat anders voor me in petto. Uiteraard liepen de moeren errug stroef over de tapeinden, dus WD40 erop en spierballen. Twee moeren er goed afgekregen, maar de bij de derde brak (natuurlijk) het tapeind af.
Onder de auto nog geprobeerd om het tapeind uit het spruitstuk te krijgen, maar vergeet het maar. Veel te vastgeroest.

OK, plan B. Spruitstuk dan maar van de kop halen om zo beter toegang tot het geheel te hebben. Helaas, de moeren van de voorste uitlaatpoort zagen er aardig misvormd uit (dop 12 te groot, 11 te klein, maar er zou 13 op moeten!). De achterste zes moeren waren het probleem niet, die kwam zo los (drie met en drie zonder tapeind). Maar de voorste twee wilden natuurlijk geen mm verdraaien. Uiteindelijk dus door moeten slijpen.
Spruitstuk eraf en nu steken er dus twee stukjes tapeind uit de kop die daar echt niet uit willen. Veel WD40 gebruik en twee moeren tegen elkaar vergrendeld om de tapeinden uit de kop te draaien. Forget it, ze lijken wel gefuseerd met het alu van de kop! Ik heb nu al enkele dagen geregeld WD40 erop gespoten en waag morgen nog een poging met de twee moeren.
Ik vrees dat grovere methodes nodig zijn, en ik wil uitboren natuurlijk alleen als het niet anders kan.

Ik heb een tip gekregen om een moer op het tapeind te lassen. Door de hitte die daarbij ontstaat zou het ijzer van het alu losspringen, en ik kan de moer dan mooi gebruiken om een sleutel op te zetten. Iemand hier ervaring mee?

Nog andere tips'n'tricks om de tapeinden uit de kop te krijgen?

Alvast bedankt!

Vandaag kwam ik een 240 tegen en de bestuurder zwaaide, dat gaf een erg knus gevoel, luidkeels teruggezwaaid natuurlijk.
De 240 geeft zowiezo een knus gevoel, vooral sinds de voorstoel recht staat en de vulling opgelapt is. De voor mij zoevende kreukelzone heeft er ook mee maken. Ook fijn om te weten dat Volvo de auto zo onderstuurd heeft gemaakt dat-ie met de voorkant eerst uit de bocht vliegt, een auto waar over is nagedacht tot en met.
Daardoor kan je met deze Volvo kan je autorijden zoals autorijden bedoeld is, je bent op punt A, drukt op het gaspedaal en ineens ben je op punt B, maakt niet uit welke versnelling (of wat er tussen punt A en B stond).

De ruil was een 240 tegen de 66 van mijn opa, allebei wit. De voorruit staat ook onder dezelfde hoek ongeveer en het ontwerp oogt net zo hoekig, daar houden de overeenkomsten wel op.
Bij aankoop was de lak trouwens zwart van de poep, ik heb een dag per vierkant meter staan poetsen.

De techniek voldoet aan de verwachtingen, alleen de versnellingsbak is nu al kapot (300.000 km). Toch een net tweede(?)handsje, alleen het pomprelais leverde twijfelachtige prestaties en het verlichtingsrelais viel uit (vlak na de APK toevallig).

Kortom ik ben erg blij met dit bakbeest (wegenbelasting betalen is minder, met zo'n LPG tank).

Misschien levert dit een plaatje op:

Hmm, blijft klein, afijn het is een echte originele witte 240 met 740 wielen voor.

Ik ben bezig de wielen om te zetten naar 15 inch met 195/65 banden. Ik heb het idee dat de voorkant nu strakker rijdt dan de achterkant!

Marc

Zijn er nog mensen naar de rally geweest die ook foto's gemaakt hebben?
In de snelle groep reed er nog een 240 turbo mee, evenals een 850 t5 en een s60 t5.
Verder reden er de 240's en 740....erg gelachen daar. Ook nog een bordeaux rode 240 turbo gespot, misschien van het forum??
Ik zal proberen wat foto's te posten.

http://www.blocket.se/vi/8320933.htm?ca=1_3_s

wat is eigenlijk een A-Traktor....Nico?

Deze vraag is al eerder gesteld zonder resultaat, maar ik vraag me af hoe je een goede (gebruikte) M47 versnellingsbak van een slechte kunt onderscheiden als-ie niet meer in de auto zit.
Stel ik vind een losse M47 bij het grofvuil, neem ik 'm mee of niet? De kleur van de olie is al 1 goede indicator heb ik geleerd (als-ie niet net vervangen is tenminste), de olie uit mijn herriebak was metallic bruin en de magnetische plug had een dikke baard van ijzerdeeltjes.

Marc

deze foto gespot op het volvo 700 forum...